Latest wildlife posts

Nadleśnictwo Czarna Białostocka, Lasy Państwowe – zły(a).

Dzisiaj jest pierwszy dzień wiosny, tej astronomicznej.
Mnóstwo ludzi na spacerach, również w lesie.
Ale...
zamiast podziwiać budzącą się do życia przyrodę, słuchać śpiewu ptaków, na skraju lasu rozległy się syreny wozów strażackich.
Niecenzuralne słowa się cisną na usta by opisać głupotę i bezmyślność niektórych &*$%%##@
Kilka zastępów i sytuacja była opanowana, ale każdy z nas musi zdawać sobie sprawę, że wiosna jest jednym z najbardziej niebezpiecznych okresów jeżeli chodzi o pożary. Nie ma jeszcze nowych roślin na dnie lasu, polach i nieużytkach. Jest za to mnóstwo suchych liści, traw i gałęzi.
Cieszcie się budzącą przyrodą podczas spacerów, ale bądźcie też czujni i ostrożni.
#pożar #niewypalajtraw
J.Rudnik

Centrum Nauki Kopernik

Astronomowie ogłaszają koniec zimy!

Dokładnie o 16:33 naszego czasu rozpoczyna się astronomiczna wiosna. Słońce przekracza równik niebieski i wyraźnie widać, że dzień jest dłuższy od nocy.
Astronomiczna wiosna (na półkuli północnej) to czas od równonocy marcowej do czerwcowego przesilenia. Astronomiczna równonoc wbrew oczekiwaniu nie jest jednak tym czasem, gdy dzień i noc trwają dokładnie tyle samo, po 12 godzin. Tak było 2 dni temu. Czemu więc świętujemy dopiero dziś? Przyczyną jest sposób określania początku i końca dnia oraz nasza atmosfera. Słońce nie jest punktem. Jego tarcza ma określony rozmiar. Wschód Słońca to dla nas chwila, gdy górny skraj tarczy przekracza widnokrąg, a zachodem nazywamy moment, gdy za widnokręgiem chowa się jej ostatni skrawek. Dodatkowo nasza atmosfera płata nam figla: zjawisko refrakcji zakrzywia bieg promieni świetlnych nisko nad Ziemią i “podnosi” obraz tarczy. Widzimy ją jeszcze kilka minut po tym, gdy minie linię horyzontu!

JAN BRZECHWA "KOS"


Kos wszedł na rzece na mostek,


Przemoczył nogi do kostek.


Jęknął więc na cały głos :


"Rany koskie, jakem kos,


Na pewno będę miał katar !


Niechby mi plecy ktoś natarł,


Niechby dał ktoś aspirynę,


Bo na pewno marnie zginę !”

.


Poleciał kos do lekarza :


"Doktorku, to mnie przeraża,


Przemoczyłem sobie nogi,


Ratuj mnie, doktorku drogi !”

.


Lekarz się roześmiał w głos


I spojrzał na kosa z ukosa :


"Do kataru potrzebny jest nos


A kos przecież nie ma nosa.


Chętnie z tobą się założę :


Dziecku to zaszkodzić może,


Lecz ty, kosie, co chcesz rób,


Nie masz nosa, tylko dziób.


Mój drogi, ptakom katar nie zagraża”.

.


Kos jak niepyszny wyszedł od lekarza,


Zawstydzony kroczył lasem,


A ptaki dookoła ćwierkały tymczasem:


"Patrzcie, patrzcie, idzie kos,


Ależ mamy z kosem los,


Kosi-kosi łapki, Pogadaj do babki !


Co, kosie?, Co, kosie? Co, kosie?


Dostało ci się po nosie !”