Latest wildlife posts

LIŚCIE DĘBU
Uszczelniają naczynia krwionośne, pomagają w gojeniu się ran, łagodzą objawy oparzeń, przyśpieszają krzepnięcie krwi. Doskonałe przy wszelkich stanach zapalnych jamy ustnej i gardła. Odwar z liści i gałązek jest doskonały przy biegunkach, nieżytach żołądka i jelit, krwawieniach w przewodzie pokarmowym.

ODWAR Z LIŚCI, KORY LUB GAŁĄZEK

1 Łyżkę surowca zalewamy 1 szklanką wody, doprowadzamy do wrzenia, gotujemy 5 minut na małym ogniu, pozostawiamy pod przykryciem na 20 minut, przecedzamy. Pijemy 1 - 4 razy dziennie po 100 ml. W razie biegunki pijemy po 200 ml. 4 - 6 razy dziennie.

.

NAPAR Z KORY, LIŚCI LUB GAŁĄZEK

1 Łyżkę stołową suszu zalewamy 1 szklanką wrzątku, parzymy pod przykryciem 10 minut, pijemy od 100 do 200 ml. dziennie.

.

MACERAT Z KORY DĘBU

1 Łyżkę stołową rozdrobnionej kory, zalewamy 2 litrami ciepłej, przegotowanej wody, przykrywamy, odstawiamy na całą noc. Popijamy porcjami w ciągu dnia. Pomaga przy biegunkach, zatruciach, działa przeciwzapalnie, przeciwbakteryjnie, zapobiega odwodnieniu.

.

EKSTRAKT DĘBOWY

0,5 Szklanki zmielonej kory zalać 200 ml gorącego alkoholu 40 %, wytrawiać 7 dni. Przefiltrować, stosować zewnętrznie. Do okładów lub wsmarowywać w chore miejsca. Można używać do pędzlowania jamy ustnej. Wyciągi alkoholowe z dębu nie podrażniają błon śluzowych i nie upośledzają trawienia.

.

ODWAR Z KORY, GAŁĄZEK LUB LIŚCI Z ALKOHOLEM

1 łyżkę rozdrobnionego surowca zalewamy szklanką wody, gotujemy na małym ogniu 15 minut, pod koniec gotowania dolewamy 50 ml. 40 - 60 %, nie zagotowujemy alkoholu, następnie pozostawiamy pod przykryciem na 40 minut. Przecedzamy, pijemy po 100 ml. 2 - 4 razy dziennie. Możemy też używać do irygacji, przemywania lub okładów.

ODWAR Z LIŚCI, KORY LUB GAŁĄZEK

1 Łyżkę surowca zalewamy 1 szklanką wody, doprowadzamy do wrzenia, gotujemy 5 minut na małym ogniu, pozostawiamy pod przykryciem na 20 minut, przecedzamy. Pijemy 1 - 4 razy dziennie po 100 ml. W razie biegunki pijemy po 200 ml. 4 - 6 razy dziennie.

.

NAPAR Z KORY, LIŚCI LUB GAŁĄZEK

1 Łyżkę stołową suszu zalewamy 1 szklanką wrzątku, parzymy pod przykryciem 10 minut, pijemy od 100 do 200 ml. dziennie.

.

MACERAT Z KORY DĘBU

1 Łyżkę stołową rozdrobnionej kory, zalewamy 2 litrami ciepłej, przegotowanej wody, przykrywamy, odstawiamy na całą noc. Popijamy porcjami w ciągu dnia. Pomaga przy biegunkach, zatruciach, działa przeciwzapalnie, przeciwbakteryjnie, zapobiega odwodnieniu.

.

EKSTRAKT DĘBOWY

0,5 Szklanki zmielonej kory zalać 200 ml gorącego alkoholu 40 %, wytrawiać 7 dni. Przefiltrować, stosować zewnętrznie. Do okładów lub wsmarowywać w chore miejsca. Można używać do pędzlowania jamy ustnej. Wyciągi alkoholowe z dębu nie podrażniają błon śluzowych i nie upośledzają trawienia.

.

ODWAR Z KORY, GAŁĄZEK LUB LIŚCI Z ALKOHOLEM

1 łyżkę rozdrobnionego surowca zalewamy szklanką wody, gotujemy na małym ogniu 15 minut, pod koniec gotowania dolewamy 50 ml. 40 - 60 %, nie zagotowujemy alkoholu, następnie pozostawiamy pod przykryciem na 40 minut. Przecedzamy, pijemy po 100 ml. 2 - 4 razy dziennie. Możemy też używać do irygacji, przemywania lub okładów.

#wterenie
Wiosenne #przymrozki nazywane są przymrozkami późnymi
Przymrozek to nic innego jak spadek temperatury poniżej 0 stopni.
Przymrozki późne często powodują zamieranie siewek i młodych sadzonek, a u starszych drzew zamieranie młodych liści, rozwijających się pączków, kwiatów i pędów. Zmrożone pędy więdną, brunatnieją i odpadają.
Ze względu na sposób powstawania przymrozek może być:
radiacyjny – powstający na skutek oziębienia dolnych warstw powietrza, wywołanego nocnym wypromieniowaniem ciepła z gruntu; występuje najczęściej lokalnie
adwekcyjny – spowodowany napływem mas chłodnego powietrza, zwykle występuje na dużym obszarze
adwekcyjno – radiacyjny – spowodowany równoczesnym napływem mas chłodnego powietrza i ochłodzeniem gruntu na skutek wypromieniowania.
Do najbardziej wrażliwych na przymrozki późne gatunków drzew należą: buk, dąb, jesion i jodła.
Jak widać na zdjęciu nasze przymrożone dęby szczęśliwie zregenerowały się po majowym przymrozku i wypuściły już kolejne, młode pędy.
#wterenie #ochronalasu #gospodarkaleśna /fot.A.Cysewska

Regionalna Dyrekcja Lasów Państwowych w Lublinie

#drewnojestzlasu #tysiącezastosowań
Drewno – ma znacznie więcej zastosowań niż definicji, ale najbardziej popularną jest określenie go jako tkankę przewodzącą roślin naczyniowych, odpowiedzialną za rozprowadzanie wody i soli mineralnych w roślinie, pełniącą dodatkowo funkcję magazynującą i wzmacniającą . Jest to także surowiec pozyskiwany ze ściętych drzew który jest formowany poprzez obróbkę w różnego rodzaju sortymenty.
Składa się ono głównie z celulozy, hemicelulozy, ligniny, a także żywic, wosków, tłuszczów, barwników, garbników, alkaloidów oraz substancji mineralnych. Cechuje się dużą łatwością obróbki, małą przewodnością cieplną i elektryczną, a także dużą odpornością na działanie związków chemicznych
Drewno należy do najstarszych materiałów używanych przez człowieka. Jest to surowiec prawdziwie ekologiczny, odnawialny i w pełni biodegradowalny
Pierwotnie drewno stosowane było jako nośnik energii oraz podstawowy materiał budowlany. Dziś wiemy, że może ono mieć nawet kilkadziesiąt tysięcy zastosowań i jest używane m.in. w budownictwie , stolarstwie , meblarstwie , lutnictwie , rzeźbiarstwie , szkutnictwie , produkcji przedmiotów codziennego użytku oraz papieru , a także jako materiał opałowy .
Zastosowanie danego gatunku drewna zależy głównie od jego właściwości mechanicznych, czyli odporności na działanie czynników zewnętrznych, które warunkowane są jego gęstością, wilgotnością, udziałem drewna wczesnego i późnego oraz obecnością wad takich jak sęki, skręt włókien, czy pęknięcia.
Do najważniejszych właściwości mechanicznych zalicza się wytrzymałość na ściskanie, rozciąganie i zginanie statyczne, wytrzymałość na zmęczenie, twardość, łupliwość oraz ścieralność.
Fot. Mateusz Jarmuł