Latest wildlife posts
LIŚCIE DĘBU
Uszczelniają naczynia krwionośne, pomagają w gojeniu się ran, łagodzą objawy oparzeń, przyśpieszają krzepnięcie krwi. Doskonałe przy wszelkich stanach zapalnych jamy ustnej i gardła. Odwar z liści i gałązek jest doskonały przy biegunkach, nieżytach żołądka i jelit, krwawieniach w przewodzie pokarmowym.
ODWAR Z LIŚCI, KORY LUB GAŁĄZEK
1 Łyżkę surowca zalewamy 1 szklanką wody, doprowadzamy do wrzenia, gotujemy 5 minut na małym ogniu, pozostawiamy pod przykryciem na 20 minut, przecedzamy. Pijemy 1 - 4 razy dziennie po 100 ml. W razie biegunki pijemy po 200 ml. 4 - 6 razy dziennie.
.
NAPAR Z KORY, LIŚCI LUB GAŁĄZEK
1 Łyżkę stołową suszu zalewamy 1 szklanką wrzątku, parzymy pod przykryciem 10 minut, pijemy od 100 do 200 ml. dziennie.
.
MACERAT Z KORY DĘBU
1 Łyżkę stołową rozdrobnionej kory, zalewamy 2 litrami ciepłej, przegotowanej wody, przykrywamy, odstawiamy na całą noc. Popijamy porcjami w ciągu dnia. Pomaga przy biegunkach, zatruciach, działa przeciwzapalnie, przeciwbakteryjnie, zapobiega odwodnieniu.
.
EKSTRAKT DĘBOWY
0,5 Szklanki zmielonej kory zalać 200 ml gorącego alkoholu 40 %, wytrawiać 7 dni. Przefiltrować, stosować zewnętrznie. Do okładów lub wsmarowywać w chore miejsca. Można używać do pędzlowania jamy ustnej. Wyciągi alkoholowe z dębu nie podrażniają błon śluzowych i nie upośledzają trawienia.
.
ODWAR Z KORY, GAŁĄZEK LUB LIŚCI Z ALKOHOLEM
1 łyżkę rozdrobnionego surowca zalewamy szklanką wody, gotujemy na małym ogniu 15 minut, pod koniec gotowania dolewamy 50 ml. 40 - 60 %, nie zagotowujemy alkoholu, następnie pozostawiamy pod przykryciem na 40 minut. Przecedzamy, pijemy po 100 ml. 2 - 4 razy dziennie. Możemy też używać do irygacji, przemywania lub okładów.
ODWAR Z LIŚCI, KORY LUB GAŁĄZEK
1 Łyżkę surowca zalewamy 1 szklanką wody, doprowadzamy do wrzenia, gotujemy 5 minut na małym ogniu, pozostawiamy pod przykryciem na 20 minut, przecedzamy. Pijemy 1 - 4 razy dziennie po 100 ml. W razie biegunki pijemy po 200 ml. 4 - 6 razy dziennie.
.
NAPAR Z KORY, LIŚCI LUB GAŁĄZEK
1 Łyżkę stołową suszu zalewamy 1 szklanką wrzątku, parzymy pod przykryciem 10 minut, pijemy od 100 do 200 ml. dziennie.
.
MACERAT Z KORY DĘBU
1 Łyżkę stołową rozdrobnionej kory, zalewamy 2 litrami ciepłej, przegotowanej wody, przykrywamy, odstawiamy na całą noc. Popijamy porcjami w ciągu dnia. Pomaga przy biegunkach, zatruciach, działa przeciwzapalnie, przeciwbakteryjnie, zapobiega odwodnieniu.
.
EKSTRAKT DĘBOWY
0,5 Szklanki zmielonej kory zalać 200 ml gorącego alkoholu 40 %, wytrawiać 7 dni. Przefiltrować, stosować zewnętrznie. Do okładów lub wsmarowywać w chore miejsca. Można używać do pędzlowania jamy ustnej. Wyciągi alkoholowe z dębu nie podrażniają błon śluzowych i nie upośledzają trawienia.
.
ODWAR Z KORY, GAŁĄZEK LUB LIŚCI Z ALKOHOLEM
1 łyżkę rozdrobnionego surowca zalewamy szklanką wody, gotujemy na małym ogniu 15 minut, pod koniec gotowania dolewamy 50 ml. 40 - 60 %, nie zagotowujemy alkoholu, następnie pozostawiamy pod przykryciem na 40 minut. Przecedzamy, pijemy po 100 ml. 2 - 4 razy dziennie. Możemy też używać do irygacji, przemywania lub okładów.
Show more
Uszczelniają naczynia krwionośne, pomagają w gojeniu się ran, łagodzą objawy oparzeń, przyśpieszają krzepnięcie krwi. Doskonałe przy wszelkich stanach zapalnych jamy ustnej i gardła. Odwar z liści i gałązek jest doskonały przy biegunkach, nieżytach żołądka i jelit, krwawieniach w przewodzie pokarmowym.
ODWAR Z LIŚCI, KORY LUB GAŁĄZEK
1 Łyżkę surowca zalewamy 1 szklanką wody, doprowadzamy do wrzenia, gotujemy 5 minut na małym ogniu, pozostawiamy pod przykryciem na 20 minut, przecedzamy. Pijemy 1 - 4 razy dziennie po 100 ml. W razie biegunki pijemy po 200 ml. 4 - 6 razy dziennie.
.
NAPAR Z KORY, LIŚCI LUB GAŁĄZEK
1 Łyżkę stołową suszu zalewamy 1 szklanką wrzątku, parzymy pod przykryciem 10 minut, pijemy od 100 do 200 ml. dziennie.
.
MACERAT Z KORY DĘBU
1 Łyżkę stołową rozdrobnionej kory, zalewamy 2 litrami ciepłej, przegotowanej wody, przykrywamy, odstawiamy na całą noc. Popijamy porcjami w ciągu dnia. Pomaga przy biegunkach, zatruciach, działa przeciwzapalnie, przeciwbakteryjnie, zapobiega odwodnieniu.
.
EKSTRAKT DĘBOWY
0,5 Szklanki zmielonej kory zalać 200 ml gorącego alkoholu 40 %, wytrawiać 7 dni. Przefiltrować, stosować zewnętrznie. Do okładów lub wsmarowywać w chore miejsca. Można używać do pędzlowania jamy ustnej. Wyciągi alkoholowe z dębu nie podrażniają błon śluzowych i nie upośledzają trawienia.
.
ODWAR Z KORY, GAŁĄZEK LUB LIŚCI Z ALKOHOLEM
1 łyżkę rozdrobnionego surowca zalewamy szklanką wody, gotujemy na małym ogniu 15 minut, pod koniec gotowania dolewamy 50 ml. 40 - 60 %, nie zagotowujemy alkoholu, następnie pozostawiamy pod przykryciem na 40 minut. Przecedzamy, pijemy po 100 ml. 2 - 4 razy dziennie. Możemy też używać do irygacji, przemywania lub okładów.
ODWAR Z LIŚCI, KORY LUB GAŁĄZEK
1 Łyżkę surowca zalewamy 1 szklanką wody, doprowadzamy do wrzenia, gotujemy 5 minut na małym ogniu, pozostawiamy pod przykryciem na 20 minut, przecedzamy. Pijemy 1 - 4 razy dziennie po 100 ml. W razie biegunki pijemy po 200 ml. 4 - 6 razy dziennie.
.
NAPAR Z KORY, LIŚCI LUB GAŁĄZEK
1 Łyżkę stołową suszu zalewamy 1 szklanką wrzątku, parzymy pod przykryciem 10 minut, pijemy od 100 do 200 ml. dziennie.
.
MACERAT Z KORY DĘBU
1 Łyżkę stołową rozdrobnionej kory, zalewamy 2 litrami ciepłej, przegotowanej wody, przykrywamy, odstawiamy na całą noc. Popijamy porcjami w ciągu dnia. Pomaga przy biegunkach, zatruciach, działa przeciwzapalnie, przeciwbakteryjnie, zapobiega odwodnieniu.
.
EKSTRAKT DĘBOWY
0,5 Szklanki zmielonej kory zalać 200 ml gorącego alkoholu 40 %, wytrawiać 7 dni. Przefiltrować, stosować zewnętrznie. Do okładów lub wsmarowywać w chore miejsca. Można używać do pędzlowania jamy ustnej. Wyciągi alkoholowe z dębu nie podrażniają błon śluzowych i nie upośledzają trawienia.
.
ODWAR Z KORY, GAŁĄZEK LUB LIŚCI Z ALKOHOLEM
1 łyżkę rozdrobnionego surowca zalewamy szklanką wody, gotujemy na małym ogniu 15 minut, pod koniec gotowania dolewamy 50 ml. 40 - 60 %, nie zagotowujemy alkoholu, następnie pozostawiamy pod przykryciem na 40 minut. Przecedzamy, pijemy po 100 ml. 2 - 4 razy dziennie. Możemy też używać do irygacji, przemywania lub okładów.
@Janusz_Lewicki Ze względu na doświadczenie mam pytanie: Co to jest? No i czy "to" jest bezpieczne? Na pewno to nie jest ziemniak wciśnięty w drzewo. A może ktoś inny odpowie? Szukałem tego w necie z godzinkę i nic! Ale może ja słabo szukam :)
#wterenie
Wiosenne #przymrozki nazywane są przymrozkami późnymi
Przymrozek to nic innego jak spadek temperatury poniżej 0 stopni.
Przymrozki późne często powodują zamieranie siewek i młodych sadzonek, a u starszych drzew zamieranie młodych liści, rozwijających się pączków, kwiatów i pędów. Zmrożone pędy więdną, brunatnieją i odpadają.
Ze względu na sposób powstawania przymrozek może być:
radiacyjny – powstający na skutek oziębienia dolnych warstw powietrza, wywołanego nocnym wypromieniowaniem ciepła z gruntu; występuje najczęściej lokalnie
adwekcyjny – spowodowany napływem mas chłodnego powietrza, zwykle występuje na dużym obszarze
adwekcyjno – radiacyjny – spowodowany równoczesnym napływem mas chłodnego powietrza i ochłodzeniem gruntu na skutek wypromieniowania.
Do najbardziej wrażliwych na przymrozki późne gatunków drzew należą: buk, dąb, jesion i jodła.
Jak widać na zdjęciu nasze przymrożone dęby szczęśliwie zregenerowały się po majowym przymrozku i wypuściły już kolejne, młode pędy.
#wterenie #ochronalasu #gospodarkaleśna /fot.A.Cysewska
Show more
Wiosenne #przymrozki nazywane są przymrozkami późnymi
Przymrozek to nic innego jak spadek temperatury poniżej 0 stopni.
Przymrozki późne często powodują zamieranie siewek i młodych sadzonek, a u starszych drzew zamieranie młodych liści, rozwijających się pączków, kwiatów i pędów. Zmrożone pędy więdną, brunatnieją i odpadają.
Ze względu na sposób powstawania przymrozek może być:
radiacyjny – powstający na skutek oziębienia dolnych warstw powietrza, wywołanego nocnym wypromieniowaniem ciepła z gruntu; występuje najczęściej lokalnie
adwekcyjny – spowodowany napływem mas chłodnego powietrza, zwykle występuje na dużym obszarze
adwekcyjno – radiacyjny – spowodowany równoczesnym napływem mas chłodnego powietrza i ochłodzeniem gruntu na skutek wypromieniowania.
Do najbardziej wrażliwych na przymrozki późne gatunków drzew należą: buk, dąb, jesion i jodła.
Jak widać na zdjęciu nasze przymrożone dęby szczęśliwie zregenerowały się po majowym przymrozku i wypuściły już kolejne, młode pędy.
#wterenie #ochronalasu #gospodarkaleśna /fot.A.Cysewska
Regionalna Dyrekcja Lasów Państwowych w Lublinie
#drewnojestzlasu #tysiącezastosowań
Drewno – ma znacznie więcej zastosowań niż definicji, ale najbardziej popularną jest określenie go jako tkankę przewodzącą roślin naczyniowych, odpowiedzialną za rozprowadzanie wody i soli mineralnych w roślinie, pełniącą dodatkowo funkcję magazynującą i wzmacniającą . Jest to także surowiec pozyskiwany ze ściętych drzew który jest formowany poprzez obróbkę w różnego rodzaju sortymenty.
Składa się ono głównie z celulozy, hemicelulozy, ligniny, a także żywic, wosków, tłuszczów, barwników, garbników, alkaloidów oraz substancji mineralnych. Cechuje się dużą łatwością obróbki, małą przewodnością cieplną i elektryczną, a także dużą odpornością na działanie związków chemicznych
Drewno należy do najstarszych materiałów używanych przez człowieka. Jest to surowiec prawdziwie ekologiczny, odnawialny i w pełni biodegradowalny
Pierwotnie drewno stosowane było jako nośnik energii oraz podstawowy materiał budowlany. Dziś wiemy, że może ono mieć nawet kilkadziesiąt tysięcy zastosowań i jest używane m.in. w budownictwie , stolarstwie , meblarstwie , lutnictwie , rzeźbiarstwie , szkutnictwie , produkcji przedmiotów codziennego użytku oraz papieru , a także jako materiał opałowy .
Zastosowanie danego gatunku drewna zależy głównie od jego właściwości mechanicznych, czyli odporności na działanie czynników zewnętrznych, które warunkowane są jego gęstością, wilgotnością, udziałem drewna wczesnego i późnego oraz obecnością wad takich jak sęki, skręt włókien, czy pęknięcia.
Do najważniejszych właściwości mechanicznych zalicza się wytrzymałość na ściskanie, rozciąganie i zginanie statyczne, wytrzymałość na zmęczenie, twardość, łupliwość oraz ścieralność.
Fot. Mateusz Jarmuł
Show more
#drewnojestzlasu #tysiącezastosowań
Drewno – ma znacznie więcej zastosowań niż definicji, ale najbardziej popularną jest określenie go jako tkankę przewodzącą roślin naczyniowych, odpowiedzialną za rozprowadzanie wody i soli mineralnych w roślinie, pełniącą dodatkowo funkcję magazynującą i wzmacniającą . Jest to także surowiec pozyskiwany ze ściętych drzew który jest formowany poprzez obróbkę w różnego rodzaju sortymenty.
Składa się ono głównie z celulozy, hemicelulozy, ligniny, a także żywic, wosków, tłuszczów, barwników, garbników, alkaloidów oraz substancji mineralnych. Cechuje się dużą łatwością obróbki, małą przewodnością cieplną i elektryczną, a także dużą odpornością na działanie związków chemicznych
Drewno należy do najstarszych materiałów używanych przez człowieka. Jest to surowiec prawdziwie ekologiczny, odnawialny i w pełni biodegradowalny
Pierwotnie drewno stosowane było jako nośnik energii oraz podstawowy materiał budowlany. Dziś wiemy, że może ono mieć nawet kilkadziesiąt tysięcy zastosowań i jest używane m.in. w budownictwie , stolarstwie , meblarstwie , lutnictwie , rzeźbiarstwie , szkutnictwie , produkcji przedmiotów codziennego użytku oraz papieru , a także jako materiał opałowy .
Zastosowanie danego gatunku drewna zależy głównie od jego właściwości mechanicznych, czyli odporności na działanie czynników zewnętrznych, które warunkowane są jego gęstością, wilgotnością, udziałem drewna wczesnego i późnego oraz obecnością wad takich jak sęki, skręt włókien, czy pęknięcia.
Do najważniejszych właściwości mechanicznych zalicza się wytrzymałość na ściskanie, rozciąganie i zginanie statyczne, wytrzymałość na zmęczenie, twardość, łupliwość oraz ścieralność.
Fot. Mateusz Jarmuł
Będąc na Sośnicy zaobserwowałem jak jakiś drapieżnik próbuje się dobrać do budek lęgowych zamontowanych na szczycie bloku. Niestety nie potrafię go rozpoznać. Przepraszam za jakość, robione na szybko telefonem komórkowym.