Latest wildlife posts

Planując wakacyjne wycieczki, może obierzecie za cel Lasy Janowskie, na terenie województwa lubelskiego?
Co warto zwiedzić? Zapraszamy do rezerwatu "Imielty Ług”, który został powołany w 1988 roku jako jeden z najwartościowszych rezerwatów leśno-torfowiskowych w Polsce. Łączna powierzchnia rezerwatu wynosi ponad 800 ha.
W centralnej części tego obszaru, w otoczeniu wyniesień wydmowych porośniętych borami sosnowymi znajduje się stopniowo zarastający staw, zbudowany jeszcze w XIX w. przy wykorzystaniu naturalnego zagłębienia terenu. Obecnie jest on podzielony groblą, tworząc dwa zbiorniki o nazwach „Imielty Ług” i „Radełko”. Przechodzą one w torfowisko przejściowe i wysokie, a następnie w bór bagienny. Stawy przez długie lata były wykorzystywane do hodowli ryb, głównie karpia, ale występują tu także amur, szczupak czy lin. W południowej części rezerwatu, sięgając daleko w torfowisko, wcina się wąski język wydmy porośniętej lasem.
W rezerwacie występuje wyjątkowo duże bogactwo gatunkowe flory. Dominuje roślinność torfowisk wysokich i przejściowych oraz rośliny wodne. Naliczono ok. 50 zespołów roślinnych i stwierdzono prawie 500 gatunków roślin naczyniowych, w tym 27 objętych ochroną gatunkową. Występują tu m.in. widłaki, rosiczki, grążel żółty, grzybień biały, podrzeń żebrowiec, wierzba borówkolistna i lapońska, salwinia pływająca.
Teren ten jest miejscem życia wielu zwierząt, szczególnie ptaków, których jest tutaj około stu gatunków. Na stawie „Imielty Ług” znajduje się kolonia mewy śmieszki. Swoje miejsca lęgowe mają tu m.in. żuraw, bielik, bocian czarny. Nietrudno zaobserwować kaczkę krzyżówkę, łyskę, głowienkę, łabędzia, perkoza czy usłyszeć charakterystyczny głos bąka. Żyją tu również rzęsorek rzeczek, piżmak, wydra, karczownik ziemnowodny, bóbr, a niekiedy można spotkać łosie, a nawet wilka.
W rezerwacie urządzono edukacyjną trasę turystyczną, która pozwala w bezpieczny sposób poznać walory przyrodnicze tego terenu.
#wakacjewpolsce #wakacjewlesie

Zespół Szkół Leśnych w Rogozińcu

Często podczas wakacyjnych spacerów znajdujemy coś co nas zadziwia.
Dzisiaj przedstawiamy Wam... szyszki na dębie
Pierwsze skojarzenie - chmiel (Humulus L.).
Ale dlaczego tylko jedna szyszka i bez pnącza?

Z odpowiedzią śpieszy Zespół Parków Krajobrazowych Województwa Łódzkiego:

"Otóż, owa szyszka – poza zbliżonym kształtem – nie ma nic wspólnego z szyszką wytwarzaną przez pnącza chmielu. Początkowo jest ona jasnozielona ze ściśle przylegającymi łuseczkami, zaś u progu jesieni ciemnieje, a łuseczki tworzą rozetę nazywaną niekiedy „różyczką dębową”. Ten szyszkopodobny twór wielkości 2–3 cm pojawia się na gałązkach dębowych za sprawą przedstawiciela błonkoskrzydłych z rodziny galasówkowatych Cynipidae – letyńca szysznicy Andricus foecundatrix, a ściślej za sprawą samic, które po zapłodnieniu, w okresie maja i czerwca, składają jaja do szczytowych i bocznych pąków. Pąki przekształcają się w szyszkopodobne wyrośla, w których wykształcają się wewnętrzne galasy właściwe (6–10 mm). W każdym z galasów rozwija się jedna larwy pokolenia jednopłciowego. Późną jesienią, lub wczesną wiosną, samice pokolenia dzieworodnego składają jaja w pąkach męskich kwiatów dębowych. Powstają z nich dwumilimetrowej długości wyrośla, z których wylęga się obupłciowe pokolenie tych interesujących błonkówek.

Pod koniec lata, galas wraz ze znajdującą się w nim larwą, spada na ziemię. Zimująca w galasie larwa, wiosną wylatuje w postaci dorosłego owada.
Letyniec szysznica jest gatunkiem pospolitym i spotkać go można wszędzie tam, gdzie rosną dęby. Często, na jednym drzewie zdarza się obserwować dziesiątki, a nawet setki wyrośli. Owady pokolenia obupłciowego osiągają wielkość 1.5–1.9 mm. Więksi są przedstawiciele pokolenia jednopłciowego 4.3–4.8 mm. O tej porze roku znaleźć można już wysuszone „szyszeczki”, świadczące o bytowaniu tego owada na debie."
Tekst: A. Świć
https://parkilodzkie.pl/.../1004-skad-sie-biora-szyszki...
Przyroda jest niesamowita!